Affetmekle İlgili Bir Hikaye

affetmek

Çok sevdiğim bu hikayeye sabah tekrar rastlayınca sizlerle de paylaşmak istedim.
Bir lise öğretmeni bir gün derste öğrencilerine bir teklife bulunur:
“Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz?’
Öğrenciler çok sevdikleri hocalarının bu teklifini tereddütsüz kabul ederler.“O zaman” der öğretmen :  “Bundan sonra ne dersem yapacağınıza da söz verin”Öğrenciler bunu da yaparlar.“Şimdi yarınki ödevlerinize hazır olun.Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz!”Öğrenciler, bu işten pek bir şey anlamışlardır. Ama ertesi sabah hepsinin sıralarının üzerinde patatesler ve torbalar hazırdı.Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilerine şöyle der öğretmen:“Şimdi, bugüne dek affetmeyi reddettiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını patatesin üzerine yazıp torbaya koyun.”Bazı öğrenciler üçer-beşer tane patates koyarken, bazılarının torbası neredeyse ağzını kadar dolmuştur
affetmek
Öğretmen, kendisine:“Peki şimdi ne olacak?” der gibi bakan öğrencilerine ikinci açıklamasını yapar:“Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız.Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, okuldayken sıranızın üstünde hep yanınızda olacaktır.’         Aradan bir hafta geçmiştir. Hocaları sınıfa girer girmez, denileni yapmış olan öğrenciler şikayete başlarlar:“Hocam, bu kadar ağır torbayı her yere taşımak çok zor.”“Hocam, patatesler kokmaya başladı. Vallahi, insanlar tuhaf bakıyorlar bana artık. Hem sıkıldık, hem yorulduk.”Öğretmen gülümseyerek öğrencilerine şu dersi verir:Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz. Kendimizi ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkum ediyoruz. Affetmeyi karşımızdaki kişiye bir iyilik olarak düşünüyoruz. Halbuki affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir.’
affetmek

Affetmekle İlgili Bir Hikaye Affetmekle İlgili Bir Hikaye Reviewed by Daha Mutlu Yaşam on Kasım 11, 2017 Rating: 5

51 yorum:

  1. başkalarını affettiğimiz de bizler de mutlu ve huzurlu oluruz ve bir de özgürleşiriz..bu güzel ve ders verici hikaye,bize bunu anlatmak istemiş.. :)) elinize sağlık.. :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim beğendiğin için Ertuğrul :))

      Sil
  2. Gerçekten çok güzel bir hikayeymiş. Gerçekten öyle affetmeyince üstümüze yük oluyorlar ve bizim negatif düşünmemize neden oluyor. Bu güzel hikayeyi paylaştığınız için teşekkür ederim ders verici bir hikayeydi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Affetmeyip,intikam,hırs,plan yapmak çok fazla olumsuz duygu içerir.Bunun da bize geri dönüşü olumsuz olur.Okuyup değerlendirdiğin için ben teşekkür ederim Atakan :)

      Sil
  3. Yazılması kolay uygulaması zor gelen bir konudur affetmek. Affetmek, unutmak mı olayları hoş görmek mi, yanlışları silip atmak mı, dilden değil gerçekten yürekten silinir mi yaşananlar? Kısacası sabırlı davranmayı gerektiren bir süreç affetmek.

    Önemli bir konuydu, paylaşım için teşekkürler. Sevgilerimle:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında unutmak değildir affetmek.Kendini korumayı öğrenmek sınırlarını çizmek o kişiyi de özgür bırakmaktır.
      Değerli katkınız için ben teşekkür ederim :))

      Sil
  4. Bu hikayeyi ben de severim yıllar önce televizyonda ismini şu an unuttum bir bey anlatmıştı, programına arada sırada denk gelince bakardım. Ancak bazıları var ki, bunları affetmek olmuyor mesela bizim apartmanda oturan bir,iki komşuyu asla affetmem, yük de değil valla umurlarımda olmuyorlar, affedersem beni yine incitirler çok iyi biliyorum. Lokum'un öyküsünde anlattığım komşularımdan da bir tanesini asla affetmem çünkü Lokum'un ölmesine (öldü mü bilmiyorum ama %99,9 öyledir)sebep oldu...:( şu an onunla görüşuyorum, gayet iyi konuşuyorum ama içimden asla affetmedim, affetmem de. İftiracı insanları da affedemiyorum Yurdagül'cüğüm çünkü iftira çok çirkin bir şey hatta suç. Affetmiyorum üzerlerini çiziyorum, bir daha o kişilerden uzak duruyorum yük olmasınlar diye aklıma bile getirmiyorum. Yani insana bir kez şans verilmeli, sürekli affedersek bu sefer de enayi derler ve bizi bol bol incitir, kırar dökerler.

    Eline sağlık canım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Affetmek,her şeyi sineye çek kendini ezdir demek değil.Sanırım yanlış anlıyor ve yanlış yorumluyoruz.Tabi ki bize zarar veren insanlara mesafe ve sınır koymak gerekir.Burada anlatılmak istenen sürekli o mevzuyu düşünüp,negatif çıkarım yapmak,intikam,hırs ve nefret duyguları üretip,o kişi hakkında sürekli olumsuz dua(beddua) etmemektir.Her insan bize bir şey öğretmek için bizim karşımıza gelir.Biz o dersi öğrenip yolumuza devam etmeliyiz.Sanıyorum hikaye eksik kaldı.Uzun uzun anlatmam gerek.Yazarak bile yeterli olur mu bilemedim.Seni çok iyi anlıyorum.Affetmekten kastım kendini ezdirmek kesinlikle değil ablacığım.Öptüm seni :)

      Sil
  5. Dargınlık,küslük,kin gütmek,intikam almak çok yorucu ve yıpratıcı duygular...hiç gerek yok,değmez yani kendini hirpalamaya:) ben çok üşeniyorum,denedim bir kere yapamadım:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle kızdığımız kişiye bu tür duyguları besleyip sürekli büyültmek en büyük zararı bize verir.Teşekkür ederim bu önemli anektot için :)

      Sil
  6. Çok doğru. Affetmeyi bilmek lazım yoksa taşıdığın yük daha ağır oluyor. Güxel bir paylaşımdı teşekkürler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okuyup değerlendirdiğiniz için ben teşekkür ederim :) Sevgilerimle....

      Sil
  7. Çok güzel bir hikayeydi..
    Affetmek bence de bir insanın -özellikle bu devirde- gösterebileceği en naif davranışlardan birisi. Ancak iş unutma kısmına gelince, pek de kolay olmuyor sanırım.. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Unutmak değil de kişiyi de kendini de yoluna göndermek gerekiyor.Sevgilerimle :)

      Sil
  8. Hikayeyi ilk kez duydum. Dün akşam haberlerinde oğlunu öldüren 24 yaşındaki genci mahkemede affeden ve ona sarılan Müslüman baba haberinin üzerinde geldi bu hikaye. Patates ve böylesi bir affediş hikayesinden alacağımız çok ders var bence.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok meşhur bir hikayedir aslında.Bilmeyenler için paylaşayım dedim.Yaşaya yaşa öğreniyoruz işte hayatı :))

      Sil
  9. Çok güzel bir hikaye. Herkese karşı affedici olup Allah'a havale etmek benim de yaşam düsturlarımdandır. Kafaya takmaya değmez ki!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Tabi ki zaten hayatın döngüsü için de kişiye yaptığı olumsuzluklar geri dönecektir.Sevgilerimle :)

      Sil
  10. ama Allahta bir şekilde cezasını versi diye dua da ederiz şimdi :) benden çıktı Allahım sana havale ediyorum cezasız bırakma diyorum bn :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Cezasını versin deme Meltem.Sadece havale etmek yeterli.Beddua etmeyi hiç tavsiye etmiyorum.Karşımıza çıkan ve bize zarar veren insanlar aslında bize çok şey öğretirler.Bir de böyle düşünsen :)

      Sil
    2. beddua değil ki, Allahın adaletine inanıyorum; ama yine de üstünden geçiyorum :)biri bişi dediğinde Allah'a havale ettim diyorum :D

      Sil
    3. Peki :)) Söylediğimiz sözler önemli o açıdan dedim :)) Öptümmmm :)

      Sil
  11. Çok sevdiğim bir hikaye. Hatırlamış olduk. Teşekkürler :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bilmeyenler de okusun istedim :) Ben teşekkür ederim Arif :)

      Sil
  12. Ben affediyorum ama o insanla eski iliskime geri dönemiyorum. Mesafe koyuyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mesafe koymak yeterli Deryacığım :)

      Sil
  13. Harika bir hikayeymiş.Başkalarını affedince üstümüzdeki yükümüz azalıyor.
    Biz affedelim gerisini Allaha bırakalım..

    YanıtlaSil
  14. Daha önce de bir kaç kere okumuştum. Şu tahtaya çivi çakma hikayesine de benziyor biraz.
    Geçmişi unutmak o kadar zor bir şey değil aslında. Karşıdaki de bunu istiyorsa tabi. Siz unutmaya çalışıyorsunuz kötülükleri, sevmeye çalışıyorsunuz. Fakat karşınızdaki aynı kötülüklere devam ediyor. Sizi üzmeye, ezmeye devam ediyor. Bu şekilde geçmiş hataları silmek pek kolay olmaz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Herkesin davranışı kendini bağlar.Siz,mesafenizi koyun ve yolunuza devam edin.Başka insanların kötülüklerinden bir sorumlu değiliz.Sevgilerimle :)

      Sil
  15. Bu konudaki güzel hikayelerden biri. Teşekkürler :)

    YanıtlaSil
  16. Affediyor muyum bilmiyorum ama unutkan olmamın faydasını yaşıyorum. Unuturum ben hemen :)

    "Patates ektim oraya basmayın" da koptum yalnız, hahaha :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de kolay unuturum.Unutup unutup benzeri travmaları da defalarca yaşadım :) Daha dikkatliyim artık :)
      O karikatüre ben de çok güldüm :)

      Sil
  17. İşte bu...
    Saatlerce anlatmaktansa yaşayarak güzel bir tecrübe.
    Bence de hatırlatman çok iyi olmuş,
    Emeğine sağlık.

    Bir süredir anneme gidip geliyorum.Abimin kayınvalidesi vefat etti,bacım cenaze töreninde bulunmak istedi,prenses anacığıma da seve seve ben baktım.
    Anca geldim seni okuduğuma sevindim...
    Öpüldünüz...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Valla bu ara ben de yoğunum arayamadım seni ablacığım.En kısa sürede arayacağım :)

      Sil
  18. Ben affetmekten pek hoşlanmayanlardanım.önce kendimi affetmem ve hatırlatırım hatalarımı ki tekrarlamayayım diye... başkalarının hayatlarını varın siz düşünün...huy işte..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendine çok zarar vermiş olursun o zaman ya....Bu bakış açını biraz değiştirmemiz gerek sanki.Sevgilerimle...

      Sil
  19. Çok sevdiğim bir hikaye...
    Affetmek özgürlük bence de... Af dilemek de...
    İyi ki paylaşmışsın, yeniden hatırladık ♥

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim de gözüme bir kaç kez çarpınca paylaşayım artık dedim.Teşekkürler canım benim :)

      Sil
  20. çok severim bu hikayeyi ama ah o kocaman ama :D affedilesiler var bir de sırtımda taşımaktan yorulmadıklarım ki ben yorulsam da bırakamadıklarım :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sana çalışma yapmak gerek öyleyse direncini kırmak için...

      Sil
  21. Çok doğru da insan bazen beceremiyor affetmeyi. Bir affetse yine karşına çıkıyor anyı kişiler. Bir şekilde hayatından atamıyorsun onları...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten gönülden affettiğinizde benzeri insanlar karşınıza çıkmayacaktır.Acaba gerçekten affediyor muyuz ona bakmak gerek.Sevgilerimle :)

      Sil
  22. Çoğunluğa "unuttum gitti" dedim.. ama dersler bitmiyor hocam :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dersler ölene kadar devam eder canım benim :) Bizler de her gün yeni şeyler öğreniyor ve deneyimliyoruz :)

      Sil
  23. süpeeer anlamlıııı :)

    YanıtlaSil
  24. Çok anlamlı bir hikayeymiş gerçekten, aslında gerçekten de insan affetmediği zaman sadece kendisine zarar vermiş oluyor çünkü karşı taraf bunun farkında bile olmuyor, yani affetmemekle sadece kendimize zarar vermiş oluyoruz.

    Affetmekle ilgili çok güzel bir yazıydı elinize sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Gökhancığım :))

      Sil
  25. Çok güzel bir hikaye :) sanırım bende çabuk affedebilenlerden değilim 🙈 paylaşım için teşekkürler :)

    YanıtlaSil

Blogger tarafından desteklenmektedir.