Teog Sınavı Ardından


TEOG sınavının birinci aşaması geldi ve geçti.Darısı ikinci sınava.Benim en küçük yeğenim de bu yıl TEOG sınavlarına giriyor.Sınav öncesinde gerçekten çok stresliydi.Zaten çocukluğundan beri hayatı fazla ciddiye alan bir çocuk.Yıllar önce 9-10 yaşlarındayken bir arkadaşı onu ziyarete gelmişti.Bir süre sonra odalarına girince arkadaşının eline de kitap verdiğini ikisinin de ayrı ayrı kitap okuduğunu görmüştük.Daha sonra oyun oynamaları için zorlayıp,apartmanın bahçesine çıkarmıştık.Pencereden çocuklarının ne yaptığına baktığımızda ellerinde kitaplarla merdiveninin üzerine inip çıktığını görmüş ve çok gülmüştük.
Bu yeğenimin çocukluğunu biraz kendime benzetiyorum.Babam işçiydi ve biz altı kardeştik.Daha küçük yaşta okumaktan başka alternatifim olmadığını düşünerek sınıfın inek sayılabilecek çalışkanı olmuştum.Gece bile bazen kalkarak ödevimi yapıp yapmadığımı kontrol ederdim.Hayatı uzun yıllar kasarak yaşadım.Babam derdi ki ''Hayatı dar tutarsan dar gider.''Ben de çok uzun yıllar dar tuttukça hayatı,aksilikler de bitmedi.Tayinlerimde sorun oldu,evraklar kayboldu,hiç olmayan yasalar çıktı daha neler neler :) Sürekli bir boğuşma ve mücadele :)
Okul yıllarında kalorifer arkasında uyuyup,hayatı çok da umursamayan arkadaşlarımın benden çok daha rahat hayatı oldu.Benim kadar bedel ödemediler.Üstelik makam,mevki,kariyer ve parasal durum olarak benden çok da farklı değiller.Hatta parasal yatırımları daha fazla ve daha rahat gezip,tozuyorlar.Onları takdir ediyorum hayatlarının tadına vararak yaşam sürdükleri için.
 Ben,bu farkındalığa  2,5 yıl önce kaza geçirince ulaştım.Benim yeğenim bu farkındalığa dilerim geç ulaşmaz.
Ben şöyle düşünüyorum.Çocuklarımızın çok kariyerli çok paralı işlere sahip olması önemli değil.Mutlu ve sağlıklı bir yaşam sürsünler yeter.Ülkede her mesleğe ihtiyaç var.Herkes doktor ya da mühendis olmak zorunda değil.Sevdiği işi zevkle yapıyorsa daha ne ister ki insan?
Sistem,şartlar bir çok şeyi bize dayatıyor ama sistemin içinde lütfen kaybolmayın.Çocuklarınıza fazla baskı yapmayın,geleceğe dair kaygılarınızı çocuklarınıza yüklemeyin.Anksiyeteli değil mutlu bir nesil oluşturalım...

Yorumlar

  1. Çocuklarıma her zaman dediğim şet severek yaptığınız bir iş olursa hayatta en büyük zenginliğe ulaşmışsınız demektir. Ne iş olursa olsun, insan severek yalarsa parasını da kazanır hayatı da mutlu yaşar:) Dediğin gibi herkesin mühendis,doktor olmasına gerek yok, her işte akıllı, disiplinli ve iyi insanlara ihtiyacımız var

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne işi yapıyor olurlarsa olsunlar işini severek yapanlar,daha mutlu hayat yaşarlar :)

      Sil
  2. Karikatürlerinize çok gülüyorum.Sabah sabah iyi oluyor.Teog sınavı hakknda çok bilgim yok ama çocuklar için stres yazık ya.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çocukların o kadar küçük yaşta bu kadar stres altında olmaları doğru gelmiyor bana.Gülümsetiyorsam ne mutlu bana :)

      Sil
  3. Yaptığın işi sevmek kadar daha değerli bir şey yok. Kaleminize sağlık... Sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok paralı,kariyerli iş değil sevdikleri işe yönlendirmek gerek çocukları :)

      Sil
  4. "Çocuklarımızın çok kariyerli çok paralı işlere sahip olması önemli değil.Mutlu ve sağlıklı bir yaşam sürsünler yeter."
    Düşündüklerimi okudum.
    Kaleminize sağlık :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ebeveynlerin de bunu kabul edip,çocuklarına o şekilde davranması gerekir.Teşekkürler :)

      Sil
  5. Öncelikle kutlarım.Şimdiye kadarki yazılarının içinde en etkileyicilerinden birini okudum.Bilgiler samimiyetin içerisine harmalanmış.
    Bir söz var ya; sevdiği mesleği yapan, hiç çalışmazmış ;)Doğru meslek seçimi yaşamın en gerçek sırlarından biri.SEvgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendimden de örnekler vererek yazıyorum ve de kendimi de eleştiriyorum.Öbür türlü hayatı yalamış,yutmuş bir bilge olsam Nirvanada bir yerlerde olurdum sanırım :) Çok teşekkür ederim yorumunuz için :)

      Sil
  6. "Torunlar kıcık olsun " Güzel karükatür.
    Çalışmadan kazanmasınlar,sorumluluklarını bilsinler,yeter.
    Haklısınız ancak,ebebeyinlerde çok paracı olmasınlar.
    bir araya gelince marka otomobil ve Rezistanda evlerden baksetmesinler,çocuklara kötü örnek olmasınlar,o zaman çocuklar da zannatkâr da olur sanatkar da herkesfe mutlu mesut.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Materyalizm giderek tehlikeli bir hal alıyor.Aileler ve büyükler de yarış içinde.Mutlulukla paranın doğru orantılı olmadığını bilmek gerek.Teşekkürler katkınız için :)

      Sil
  7. Çok güzel bir yazı olmuş. Mutluluğun ve huzurlu bir hayatın para ile, makam ile, kariyer ile çok alakası olduğunu düşünmüyorum. Bana göre mutluluk insanın içindeki cevheri keşfedebilmesidir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mutluluğun parayla endeskli olmadığına bir inansak,bu kadar endişeli yaşamaktan vaz geçeriz sanırım :)

      Sil
  8. Ah hep hayalim! Anne babaların kişisel hırslarını çocuklara yüklememesi! Mutluluktan öte başarı mı var :)
    Karikatürler harika yine ;)
    Yapı değişmiyor maalesef. Hep rahat gamsız olmak isterdim...
    Yeğene bayıldım ;D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ayrıntılara girip anlatmadım yeğenimi kızar diye.Ayrıntıları bilseniz daha komik :)

      Sil
  9. Iste tam da bu anlattiklarin yüzünden oglumu zorlamadim simdi çok mutlu. Henüz istedigi staj yerini bulamadi ama gecen gün anne enerjimi sevmedigim ise harcamaktansa sevdigime ulasmak icin harcamak daha iyi dedi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok iyi yapmışsınız.Aileler sizin gibi bilinçli olsa keşke...

      Sil
  10. şimdi hayatım daha rahat diyosuun :)

    YanıtlaSil
  11. Yurdagül kızım. Sanırım ilk defa hayatından bir kesit geçmişsin. Herkes kendi yaşadığını bilir tabii.
    Sınavlar, sınavlar. Eğitim sistemimiz çocukları sersem ediyor. Torunuma ingilizce bir terim ya da herhangi bir şey soruyorum, sanki "şu vinci kaldırır mısın ?"demişim. Yoruldu artık çocuk. Yeğenine başarılar. Annenin daha iyi olduğunu umuyorum. Sevgiler kızım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ara ara kendi hayatımdan da küçük anektotlar yazdığım oluyor ama daha çok profesyonel yazmak istediğim için fazla girmiyorum özele :) Sınavlar hepimizi yıldırıyor maalesef :( Annem daha iyi.Ablamda kalıyor,ben de her akşam uğruyorum.Düzeliyor yavaş yavaş :)Teşekkürler :)

      Sil

Yorum Gönder