Kendine Dışarıdan Bakabilmek

Bir konuyu değerlendirirken genellikle kendi gerçekliğimiz doğrultusunda değerlendiririz.Örneğin Büyük şehirde yaşayan insanların çoğunun hayali emekli olunca küçük bir kasabaya taşınmak ve bağ bahçe işleriyle uğraşmaktır.Bu hayatı yaşayan insanların çok mutlu olduğu düşünülür.Acaba gerçekten böyle midir?Kırsalda yaşayan insanın da belki hayalinde kocaman bir metropolde yaşamak,hafta sonları AVM gezmek olabilir.
Bu doğrultuda şunu yapmanızı tavsiye ediyorum.Arada bir de olsa kendinize başkalarının bakış açısıyla,yaşam biçimiyle hyata bakın.Kendinize dışarıdan bakmayı başarabilmek,sizin farkındalık düzeyinizi arttıracaktır.
Kendinize dışardan bakmanın bir yolu da başka çağlarda yaşayan insanların da gözüyle bakmayı öğrenmektir.Lütfen,kendinize bin yıl öncesinde yaşayan insanların gözüyle bakmayı deneyin.Mesela bin yıl önce yaşayan insanlar için televizyon,uçak,bilgisayar,internet gibi buluşlar inanılmaz gelirdi.Şimdi de kendinize bin yıl sonra yaşayacak insanların gözüyle bakmayı deneyin.Bugün modern olarak saydığınız şeyler o gün belki de hatırlanmayacak bile :)

Nesneleri,bitkileriyle,geçmişiyle,uygarlık düzeyiyle bütün olarak dünyayı fark edin.Tarihi de o dönem ki koşullarıyla algılamaya çalışın.Eğer siz dünyayı fark ederseniz,dünya da sizi fark edecektir.
Kendinize,geçmişin,geleceğin gözüyle bakmayı başarabilirseniz bugünü daha iyi fark edebilirsiniz.
Umarım yazı fazla soyut olmamıştır,kolay anlaşılır olmuştur.Fark edebildiğiniz günler yaşamanız dileğiyle....

Yorumlar

  1. Günaydın... Sabahın erken saatlerinde güzel bir yazıyla güne başlamak iyi geldi... Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Günaydınnnn :) Güzel bakan,güzel görür.Teşekkürler :)

      Sil
  2. Bana öyle geliyor ki, başkasının yerine koyarak düşünmek problem çözücü bir formül ama biz uzatmayı, karıştırmayı tercih ediyoruz. Empati daha ilkokul düzeyinden ders diye okutulması gereken bir konu adeta. Güzel huylardan değil mi empatiyle bakabilmek, evet diyorsak kazanmamız gerek. Güzel bir gününüz olsun..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah o empati :) Yaptığımızı sandığımız ama hala ne olduğunu tam bilemediğimiz empati :) Sizin de gününüz güzel geçsin :)

      Sil
  3. İnsan düşünebilmeli değil mi ? Farkına varmalı yaşadığı hayatın. Ne zaman bir yazınıza tıklasam buradan ayrılırken bir şeyler katmış oluyor yazılarınız bana. Çok teşekkür ederim :) ve günaydın :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de size teşekkür ederim:)Bu sözleriniz benim için motivasyon oldu :)

      Sil
  4. Sizin de gününüz güzel geçsin 😊😊

    YanıtlaSil
  5. Bir insan çok gülümsüyorsa, ohhh keyfi gıcır deriz...
    Geziyorsa işleri tıkır deriz...
    Ağlıyorsa, kimi kaybetti acaba deriz...
    Hiç aklımıza gelmez nedense o insanın içinde farklı duygular barındırabileceğini...

    Saniye yeter aslında onun gözüyle bakmak için çabalamak için...
    Çok güzel bir konuya değinmişsiniz...
    Sevgiler ♥

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu yazının üzerine bu örnekler çok iyi oldu :) Bazen yazarken soyut mu kalıyor diyorum ama sizden gelen geri bildirimler mutlu ediyor beni :) Özellikle blog yazarı arkadaşlarımın farkındalık düzeyi gerçekten yüksek :)

      Sil
  6. Peki bir sorum olacak bunu nasıl yapıcaz pek anlamadım da ama harika bir yazı 😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mesela şehirde yaşıyorsanız,köyde yaşadığınızı hayal edin.Oradaki işleri sorumlulukları aldığınızı düşünün ve yazın.Böylece empati yapma ve değerlendirme yeteneğiniz de gelişecektir :)

      Sil
    2. Ama ben bunu hep yapıyorum ve o işte belli süre sonra sıkıcı gelmeye başlıyor bunun dışında bir yöntem var mı peki 😀

      Sil
    3. Sıkıcı gelmemesi lazım.Görev gibi yaparsanız olmaz.Zevk alarak yapın.Zamanla faydasını göreceksiniz :)

      Sil
  7. İnsanoğlu hep tamahlık eder, kendinde olmayanın peşine düşer. Hep bahçeli küçük bir ev düşlüyorum ama sonra diyorum ki, börtü böcekten korkan ben yapabilecek miyim acaba bahçeli evde? Bu da evimi sevmeme sebep oluyor :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Komşunun tavuğu,komşuya kaz görünür atasözü geldi aklıma siz böyle yazınca

      Sil
  8. Güzel fikir. Bakış açımızı değiştirtebilir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle katkısı olacağını düşünüyorum :)

      Sil
  9. Zaman zaman bende düşünürüm ve hayatımın dışına çıkmış yukardan bakıyormuşum gibi hayal ederim.

    YanıtlaSil
  10. Empati kurmak çok önemli. Her ne kadar çoğumuz bunun önemini kavrayamamış olsak da... Sevgiler..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çoğu zaman sempatiyle de karıştırılan bir kavram.Bu ayrımı belirten bir yazı da yazmak gerek belki.Sevgiyle kalın :)

      Sil
  11. Çok zor empati kurmak. Hep biraz anlayış, beni de anlayın deyip insanları anlamak için uğraşmazdım bir zamanlar. Sonradan kendim dahi yapmadığım birşeyi başkasından beklemenin saçma olduğu kanaatine vardım. Daha çok çaba harcıyor ve özür dilemeyi öğreniyorum. Yazınız çok güzeldi. Çok teşekkür ederim 💙💙

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Konuyla ilgili uzun uzun yazılabilirdi ama yazıları kısa tutuyorum ki sıkılma olmasın.Ara ara yine bu tür konulara değineceğim.Sevgiyle kalın :)

      Sil
  12. İnsanlara dışardan bakarak yaşamları hakkında yorum yapmak çok kolay nedense. Bende zaman zaman bunalıyorum herkes gibi bir sahil kasabasına yerleşsem diyorum şu anda bile ilçede yaşadığım halde.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sahil kasabasında yaşayanlar daha mutlu diye elimizde bir veri yok :) Var olan şartlarınızla uyumlanmaya,ara ara kendinize ödül vermeye çalışın bence :)

      Sil
  13. Sahip olduklarımıza şükretmediğimiz için, komşunun hayatı bize cazip geliyor ne yazık ki. Yine çok güzel bir paylaşım olmuş, emeğinize sağlık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Siz de yola çıkmıştınız sanırım.Umarım yolculuğunuz iyi geçmiştir :)

      Sil
  14. empatikurmak zor; çünkü yetiştiğimiz ortam aldığımız eğitim ve kültür değerlerimzle bir bütün halindeyiz ve bunlardan tamamiyle sıyrılıp kendimizi başkasının yerine koyamıyoruz malesef

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bunu yapmayı öğrenmek öncelikle kendimiz için gerekli.Öğrenmeye çalışmak gerek.Sevgilerimle...

      Sil
  15. Kolay olmasa da aliskanlik haline gelmeli.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Alışkanlıklar hemen oluşmuyor.Biraz çaba gerek...

      Sil
  16. Bir laf geldi aklıma bu çok güzel yazıyı okuyunca; "Bal kavanozunun içindeki arılar dışarı çıkmayı, dışarıdakiler de içeri girmeyi istermiş". :)

    YanıtlaSil
  17. Çocukken, dışarıdan evleri izlerdim. Akşam saatlerinde odaların sarı ışıkları yanardı, perdeler çekik. "Ne güzel" derdim "Bir aileleri var, yuvaları var." Kafamda, içeride ne olup bittiğini canlandırmaya çalışırdım. Bir gün o evlerden birinde yaşayan bir çiftin büyük kavgasına tanık oldum. Benden başkası görmemişti. Kavgadan sonra evlerinden çıktılar; kadın, erkeğin elini tuttu. Sokağın sonuna kadar el ele yürüdüler. Sonra muhtemelen yine kavgaya döndüler. Mahalleye mutluyuz imajı çizmekti tek kaygıları.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet insanların içlerinde ne yaşadıklarını bilemeyiz.Örnek için teşekkürler :)

      Sil
  18. Can babanın farkındalık şiiri aklıma geldi yine :) Her şey önce fark etmekle başlıyor. Empati kurmak güzel. Zaman zaman kendimize de dışarıdan bir başkasının gözüyle bakabilmeliyiz. Kendimce böyle ifa etmiş oldum düşüncelerimi :) Yine faydalı bir paylaşım olmuş canım. Sağolasın.

    Sevgi ve selam ile .

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Valla hepiniz çok güzel katkılarda bulundunuz :) Yazı hedefine ulaştı sanırım :) Sevgilerimle :)

      Sil
  19. Selam Yurdagül,
    Güzel, kısa bir yazı idi... Gerçekten de bir an olsun karşımızdakini anlamaya çalışmıyoruz. Kesin doğrularımız var... Fikirlerimizi, dünya görüşümüz bir kalıba basmak yerine sonsuz uzayın içinde serbestçe gezdirmeliyiz...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok uzun yazıları facebooktaki takipçilerim sevmiyor :(Kısa ve anlaşılır yazmaya çalışıyorum ben de :) Umarım anlatabilmişimdir :)

      Sil
  20. Bence oldukça somut bir yazı olmuş =). Empati giriyor sanırım burada devreye. Ne kadar empati yaparsak yapalım, ya da yaptığımızı zannedelim bazen yine de işin ucunu kaçırabiliyoruz. Bir de empatinin de dışında hep kendimiz de olmayan da gözümüz oluyor. Tıpkı düz saçlı birinin saçlarının kıvırcık olmasını isterken, kıvırcık saçlı birinin de saçlarının düz olmasını istemesi gibi. Kendimizdekini sevmeme huyumuz var. Teşekkür ederim bu güzel paylaşım için =)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Empati hep diyoruz ama ne kadar yapabiliyoruz?Çok boyutlu bir şey aslında empati.Katkılarınız için ben teşekkür ederim :)

      Sil
  21. Olur mu hiç gayet anlaşılır ve net olmuş ;) Ama bazı şeyleri her zaman uygulamak, her zaman hayata geçirebilmek zor oluyor sanırım.
    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Uygulaya uygulaya öğrenebilmek ve hayata uygulamak gerekli :)

      Sil
  22. Yazılarınız uzun da olsa sıkıcı olmaz diye düşünüyorum. O kadar akıcı ve sürükleyici ki. Yine çok güzel bir bilgilendirme olmuş. Sevgiler ve teşekkürler.

    YanıtlaSil

Yorum Gönder